Posts Tagged 'gedachten'

Viimeinen valitusvirsi – PMMP

De laatste klaagzang – PMMP

Finse tekst

Sanon tämän kaiken suoraan
koska mä rakastan sua liikaa
Jokaisella mitta on täynnä,
jos susi tulee, saat vaan huutaa
Oma napa ehkä auttaa sua
peilikuva vielä säälii
Saisit kavereita pilttuusta
ne samoin märehtii ja kärsii

Oletko juonut viimein
jokaisen haavan täyteen
Ilo ei löydy millään
Mielenrauha ei valvo viiteen

Miten elämänpiiri söi itsensä
miten kapeni tie, minä näin
hetkensä heitti moni pois
vaan piti penseytensä

kertosäe
No kun on se kauhea
lasinen lapsuus
ja annettu huonot eväät
niin on valmiiksi pilalla kaikki
ja oot liian hauras
sun omasta mielestä
kestämään elämää täällä
Se kaikki on sinusta kii
Tää on viimeinen valitusvirsi
kun kukaan ei jaksa enää

Aina vika löytyy jostain muualta
jotakin voi syyttää
Sinä et ole mistään vastuussa
mitä vittua noi kyttää

Veditkö eilen viimein
jokaisen haavan täyteen
Ilo ei löydy millään
Mielenrauha ei valvo viiteen

Miten elämänpiiri söi itsensä
miten kapeni tie, minä näin
hetkensä heitti moni pois
vaan piti ynseytensä

kertosäe

Et löydä rakkautta
et virtaavaa verta
koska etsit kuolleita
kuolleiden joukosta
et löydä sydäntä
vaan onttoja haarniskoja
sinä katsot tyhjiin silmäkuoppiin
löyhkäävissä vartaloissa
Tahdot helpon lohdutuksen
saat siis halpoja messiaita

Oletko juonut viimein
jokaisen haavan täyteen

kertosäe

Nederlandse vertaling

Ik zeg dit allemaal rechtuit
omdat ik te veel van je hou
Iedereen heeft er genoeg van
wanneer de wolf komt, sta je er alleen voor
Je eigen navel zal je misschien helpen
je weerspiegeling heeft nog medelijden
Je zou nog vrienden in een stal kunnen vinden
die herkauwen en lijden net als jij

Je hebt eindelijk gedronken
elke wonde gevuld
Je kunt geen geluk vinden
De innerlijke rust blijft niet

Hoe de levenscyclus zichzelf heeft opgegeten
hoe de weg versmalde, ik heb het gezien
hoeveel mensen hun moment hebben weggegooid
en gewoon desinteresse overhielden

refrein
Als het een verschrikkelijke
glazen jeugd was
en je slechte raad meegekregen hebt
dan is alles al verbrod
en ben je te breekbaar
dat denk je
om het leven hier te verdragen
Nu is het aan jou
dit is de laatste klaagzang
omdat niemand het nog aankan

Het is altijd de fout van iemand anders
je vindt altijd iets om te verwijten
Je bent nergens verantwoordelijk voor
Waar staren ze godverdomme naar

Is het gisteren eindelijk gelukt
om elke wonde te vullen
Je kunt geen geluk vinden
De innerlijke rust blijft niet

Hoe de levenscyclus zich heeft opgegeten
hoe de weg versmalde, ik heb het gezien
hoeveel mensen hun moment hebben weggegooid
en gewoon onvriendelijkheid overhielden

refrein

Je zult geen liefde vinden
noch stromend bloed
omdat je doden zoekt
onder de doden
Je zult geen hart vinden
enkel lege harnassen
je kijkt in lege oogkassen
in de stinkende lichamen
Je wilt gemakkelijke troost
zo krijg je goedkope messiassen

Je hebt eindelijk gedronken
elke wonde gevuld

refrein

А это даже недостаточно / Eikä se riitäkään

En ook dat is niet genoeg…

Jaja, zelfs in spannende afwachting van de resultaten van een bloedonderzoek en lijdende onder de symptomen van waarschijnlijke klierkoorts is een mens in staat zijn leven opnieuw drastisch te veranderen.

Ook voor mij was het onverwacht, maar nodig.

Dieper ga ik er niet op in.

Aan hen die ál trouwe lezers geworden zijn *kucht* Mijzelf is ook elke dag pijnlijk duidelijk dat ik deze blog niet onderhoud. Na diep nadenken, weet ik ook waarom! *slim* Ik heb geen doel. De wereld over mezelve informeren vind ik vrij flauw, niet dat mijn leven niet interessant zou kunnen zijn, maar ik vind het niet genoeg om er een blog mee op te vullen. Onzin, zullen de familiale en amicale lezers onder jullie zeggen, wat ik best begrijpen kan. Maar voor mij is het heus niet genoeg.

Een optie die ik overweeg, is mijn digitale fototoestel te laten repareren en jullie dan te verblijden met lustig gefotografeer van wat voor mij dagelijkse kost is (eventuele exotische keuken niet uitgesloten uiteraard). Wat het op zich al interessanter zou maken. Maar of ik dat lang zou volhouden is een andere vraag, want het gaat hier slechts om een verfraaiing van de huidige onvoldoendheid.

Een andere optie is iets gelinkt aan mijn lievelingsbezigheid: taal. Maar hoe dat in een blog te integreren valt, is een andere zaak.

Suggesties zijn welkom?

Liefs

°

Tempus fugit

Heb jij het al meegemaakt?

Iemand ontmoeten voor wie je impulsief wílt zijn?

Iemand hebben bij wie je je helemaal op je gemak voelt, bij wie je helemaal geen remmingen ondervindt om te zeggen wat er in je hoofd omgaat?

Iemand leren kennen van wie je wel denkt dat ie je op een diepe manier volkomen begrijpt, ook al ben je bang om dat op het prille begin toe te geven?

Heb jij het al meegemaakt?

Iemand zo tof vinden dat je slechts positieve dingen over hem wilt zeggen?

Iemand nooit kwijt willen ook al ken je hem van haar noch pluim?

Heb jij het al meegemaakt?

Dwepen met iemand en denken dat het daar te vroeg voor is?

“En dan?” – vraag ik dan schouderophalend.

Ergens diep vanbinnen zegt mijn rationele ik mij dat deze ontluikende bloem evengoed zo plots kan verwelken als ze ontstaan is. Dat ik binnen de kortste keren gekwetst kan worden, ergens eenzaam in een grijze wereld overblijf, met een huilende bloem in mijn handen.

Maar, wordt er niet gefluisterd dat het net pijn is waardoor je beseft dat je leeft?

Is een leven zonder pijn of verdriet wel een volwaardig leven?

Al die dingen flitsen tegenwoordig door mijn hoofd.

En ik ben gelukkig.

Liefs

°

Enthousiasme en nieuwjaarsdiarree

Natuurlijk weer vrij typisch van mezelf. Ik ben net met een blog begonnen en er nog dolenthousiast over. De vraag is alleen hoe lang het zal duren eer het mij niet meer kan schelen of ik überhaupt nog iets publiceer.

Hoe het ook zij, hier volgt nog maar een lading gedachtendiarree.

Vandaag is mij op mijn werk zeker vijftien keer het allerbeste voor 2008 toegewenst, zowel door collega’s als door klanten. Heus een mooi gebaar, ik vraag me enkel af in hoeverre dat gemeend is. Kan het hun echt schelen of ik slaag in mijn studies, of ik gelukkig ben, of mijn familie gezond is? Of algemener: ondermijnt beleefdheid eerlijkheid? Is het wel ethisch correct om zomaar iedereen het allerbeste toe te wensen, zonder dat te menen? Stel dat mijn jaar op een sisser uitloopt, kan ik hun dat dan kwalijk nemen? Wat baat het om iedereen zulks toe te wensen?

Dit in mijn achterhoofd denkende, heb ik mij beperkt tot het eenvoudige “bonne année” en de traditionele drie kussen (bij de collega’s dan). Je kunt niet zomaar niets antwoorden, waardoor ik terug bij mijn stelling aankom: de beleefdheid verplicht mij om tegen die mensen te liegen. Versta me niet verkeerd, ik wens die mensen heus niet iets slechts toe, mijn motieven zijn niet egoïstisch of onverschillig. De vraag is “Wat maakt het uit?”. Zal het leven van die mensen een andere loop nemen omdat ik (of eender wie) hun het allerbeste toegewenst heb?

Hoe zwartgallig die gedachten ook mogen zijn, uiteindelijk zou ik niet willen dat met al dat gewens opgehouden wordt. Het eenvoudige gebaar om iemand het allerbeste toe te wensen, al dan niet gemeend, is eigenlijk best geweldig.

En dat brengt mij tot mijn eindconclusie over de nieuwjaarswensen, welke zelfs uitgebreid te extrapoleren valt: Stel iets dat een glimlach op je gezicht tovert niet in vraag.

Gelukkig Nieuwjaar!

Guten Rutsch!

Bonne Année!

Happy New Year!

С Новым Годом!

Hyvää Uutta Vuotta!

Gott Nytt År!

Liefs

°

Alle begin is moeilijk

Bij het begin van een nieuw jaar horen blijkbaar (goede) voornemens. Zo werden we opgevoed, zo zal het zijn totdat de laatste dagen van moedertje Natuur geteld zijn. Wie mij gisteren vroeg wat mijn goede voornemens waren, kreeg het adremme antwoord dat ik er geen had. 2007 is een geweldig jaar geweest en ik kan alleen maar hopen dat 2008 aan de hoge verwachtingen zal voldoen. De eerlijkheid gebiedt mij echter toe te geven dat één zaak beter kan – hoewel. Beter kunnen is veel gezegd, ik heb er grip noch vat op. Ik kan alleen maar mijmeren en hopen. Dat er op elke pot slechts een dekseltje past, vind ik on- en waanzin. Ik vind het ook niet nodig op mijn jonge leeftijd hét dekseltje te vinden. Niettemin verlangt mijn hart ende ziel naar net die ervaring. Ook al had 2007 een schamel vruchtje van de potten-en-dekseltjesboom in de vorm van R. afgeworpen, teleurstelling bleek het enige resultaat.

Dit gezwets roept echter de drang bij me op om te citeren.

Muistelen silmiäsi ja käsiäsi, kun puhuit minulle tulevaisuudensuunnitelmistasi valkeina öinä.
Ne yöt olivat täynnä taikaa.
Nyt minusta tuntuu, että olen vain uneksinut.

Ik herinner mij jouw ogen en handen, toen je mij vertelde over je toekomstplannen tijdens onze slapeloze nachten.
Die nachten zaten vol magie.
Nu schijnt het mij alsof ik slechts gedroomd heb.

Maar goed. Genoeg over mij en mijn gevoelenscentrifuge.

Dit blog wordt een weerspiegeling van wat er in mij aan de hand is.
Wat er mij bezighoudt.
Wat ik wil delen met de wereld.

Liefs

°